و بدانستم كه روشن‌تر دليلى از كتاب خدا اينست . و وجه دليل آنست كه ربّ العزّة بيم داد و خلاف دين شمرد كسى كه نه بر سبيل مؤمنان پىبرد ، و سبيل مؤمنان آنست كه بر آن متّفق شوند از قولى يا فعلى . چون كافّهء علماء عصر فراهم آمدند به چيزى ، و بر آن متفق شدند ، آن را اجماع گويند . و مذهب اهل حق آنست كه جايز نيست اجتماع اين امّت بر باطل و خطا ، بخلاف قول نظام كه وى روا دارد ، و بر خلاف قول اماميه و رافضه كه اجماع بنزديك ايشان خود حجّت نيست ، و بخلاف قول داود ، و جماعتى از اهل ظاهر كه گفتند : اجماع ، خود اجماع صحابه است ، حجّت آنست و بس . و دليل اهل حق از جهت سنّت آنست كه مصطفى ( ص ) گفت : « لا تجتمع امّتى على ضلالة » ، و روى « على خطأ » . و روى : من فارق الجماعة قيد شبر ، فقد خلع ربقة الاسلام من عنقه . و روى : من فارق الجماعة مات ميتة جاهليّة ، و روى : من رأى من اميره شيئا يكرهه فليصبر ، فانّه ليس احد يفارق الجماعة شبرا ، فيموت ، الّا مات ميتة جاهليّة ، و روى : عليكم بالسّواد الأعظم . و يد اللَّه على الجماعة . و من شدّ شدّ فى النّار . و روى : ما رآه المسلمون حسنا فهو عند اللَّه حسن ، و ما رآه المسلمون قبيحا فهو عند اللَّه قبيح . و از روى معنى اشارتى كنيم : امّتها كه گذشتند ، در هر عصر كه بودند چون بر باطلى متّفق شدنديد « 1 » ، و بر تعبير و تبديل اجماع كردنديد « 2 » ، ربّ العزّة پيغامبرى بايشان فرستادى ، تا ايشان را با راه حق و صواب آورديد « 3 » . و معلوم است كه پيغامبر ما ( ص ) آخر الأنبياء و خاتم ايشانست ، و پس از وى پيغامبرى نخواهد بود . پس ربّ العزّة بكمال مهربانى و كرم خويش اين امّت را معصوم كرد . چون بر چيزى متّفق شوند ، ربّ العالمين ايشان را در آن پردهء عصمت ميدارد ، تا اين عصمت

--> ( 1 ، 2 ، 3 ) - نسخهء ج : شدندى . . . كردندى . . . آوردى . )